เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 547 / 734

ประโยค ๕ - มังกรคลาดกัปปิ่นเล่ม ๓ - หน้าที่ ۱۳๖ เพราะเหตุนี้ พระอรรถกาถาจึงกล่าวว่า "ปมาดิดกุณฑี องปุยติฏต" อรรถกาถุทกทปะว่าที่นอนอันไม่สมควรและเครื่องปลาคอันไม่สมควร ชื่อว่า มหาสะนะ" ฯฎิภาพพรหมาสูตร

บทนี้กล่าวถึงการตีความและการอธิบายเกี่ยวกับอาสนาในพุทธศาสนา โดยมีการอ้างอิงถึงพระอรรถกาถา และอธิบายถึงคำว่า 'ปมาดิดกุณฑี' และอาสนาที่ไม่สมควร บทนี้ประกอบด้วยความเข้าใจในภูมิคำศัพท์บาฬีและการใช้คำที่เห

ประโยค ๕ - มั่งคลาดว่าปีนิเปนปลอ เล่ม ๓ - หน้า ๑๓๗ ตั้ง ๔ เหลี่ยมเท่ากันเหมือนกัน ส่วนแม่ ตั้ง สัตตะคะ และ ปัญจังคะ ๔ เหลี่ยมมีเท่ากัน ย่อมไม่ควร". [๒๔] จริงอยู่ เท้เตี้ยและมีประมาณ ๔ นิ้ว โดยนิ้วพระ

เนื้อหาในเอกสารนี้ว่าด้วยการศึกษาเกี่ยวกับการวัดขนาดและรูปแบบทางเรขาคณิตในพระธรรม โดยเฉพาะการประยุกต์การวัดจำพวกต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติของพระภิกษุและคำตรัสของพระผู้มีพระภาค อธิบายถึงรัฐศาสตร

ประโยค ๕ มัง: มังลัดถาที่มีนปเปล เล่ม ๓ - หน้าบ 138 (นิสาสมัญ) เท่านั้นจึงควร. เพราะเหตุนัน พระผู้มีพระภาคจึงตรัสไว้ ในเสนอสนับสนะว่า "ภิญฑูท้งหลาย ภูมิ์ ไม่มีรังเชรองเท้เดียง สูง ภูมิ์ใดพิชใช้สอย เป

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของที่นอนในพระธรรม โดยระบุไว้ว่า การใช้ที่นอนต้องคำนึงถึงความสูงและขนาดของที่นอน نیز0 ที่นอนที่สูงเกินไปหรือใหญ่เกินไปจะไม่เหมาะสม อีกทั้งยังมีการอัญเชิญคำสอนจากอรรถกถาและพระธรรม

ประโยค ๕ - มังคลัตถิปันปิเลม ๓ - หน้าที่ 139 พระองค์ทรงห้ามแล้ว กีริต (การนอน of) ที่ใช้สอยซึ่งที่รองนั่น ก็เป็นอันห้ามด้วย เพราะฉะนั้น พระองค์จึงตรัสว่า “อุจจาลยะ-มหายานะ” ดังนี้ แท้โดยเนื้อความ การน

ข้อความนี้เน้นการรักษาศีลในพระพุทธศาสนาโดยเฉพาะในบทบาทของอุปาสกและสามเณรที่เกี่ยวข้องกับการนอนที่ห้ามใช้สอยกับวัตถุประสงค์ในการช่วยรักษาศีล. เนื้อหาแสดงให้เห็นถึงการอธิบายลักษณะของศีลและการปฏิบัติที่ถ

ประโยค ๕ : มงคลคาถาที่ปืนเปล เล่ม ๓ หน้า ๑๔๐ ในภูมิาหาขึ้นบก แก้วว่า "กิำคำใดที่ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถา ชื่อทุกบทนี้ว่า "แต่คล่าสุดท้ายแห่งองค์ทั้งหมด เป็นองค์พิเศษ สำหรับสามเณรเท่านั้น คำนี้อาจไม่สมกั

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงความสำคัญของศีลและการเข้าทรงอุโบสถ โดยมีการแนะนำให้ผู้ที่รักษาศีลควรรักษาให้เรียบร้อย และควรสร้างความตั้งใจในการทำกิจกรรมทางธรรม รวมถึงการฟังธรรมและอธิษฐานเพื่อให้ได้ผลตามที่พร

ประโยค ๕๖ - มัจคลิดิท่าปีนี้ปล่า เล่ม ๓ - หน้าที่ 142 ผู้อื่น" ถ้าว่าด้วยการสมาทานของคู่อโบสถ จบ. [๑๓๐] การสมาทานของคู่โบสถนั้น ชื่อว่าสแมกค์ เพราะเป็นเหตุแห่งความเกิดในสวรรค์เป็นต้น เพราะเหตุนี้ พ

เนื้อหาพูดถึงการสมาทานของคู่โบสถที่มีชื่อว่าสแมกค์ ซึ่งเป็นเหตุแห่งความเกิดในสวรรค์ โดยพระผู้มเหภาคได้กล่าวถึงราชสมบัติของมนุษย์และการเปรียบเทียบกับชีวิตทิพย์ เรื่องการฟังอธิษฐานจากอธิษฐาน ๑๖ ท้องที่แ

ประโยค ๕ มงคลดั่งที่ปึ๋นเปล่า เล่ม ๓ หน้า ที่ ๑๔๓ เพราะนำเข้าไปเปรียบอันเป็นทิพย์ วิสาขา ๑๐๐ ปีขึ้นของมนุษย์ เป็นคืนหนึ่งและวันหนึ่ง ของเทพบาดแห่งจัณฑ์ส ฯลฯ พื้นอันเป็นทิพย์โดยอันนั้น เป็น ประมาณอายุข

เนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวกับการเปรียบเทียบระหว่างวิสาขาและเทพบาดแห่งจัณฑ์อันมีความหมายที่ลึกซึ้งในเรื่องของอายุขัยและสุขทิพย์ บทความนี้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างราชสมบัติของมนุษย์ที่เล็กน้อยเมื่อเป

ประโยค ๕ - มังคลัตถิบูชาเป็นเปล่า เล่ม ๑ - หน้าที่ 144 ไอ้ของเทวาดชั้นสุดสิ วิลาขา ถึงข้อศรีหรือบูรพาบุชคนในโลก นี้ เข้าจำอุปสรรคอันประกอบด้วยองค์ ๔ แล้ว พึงเข้าถึงความเป็นผู้ ร่วมกับเทพชั้นสุดสิ เมือ

บทความนี้กล่าวถึงมุมมองของวิลาขาเกี่ยวกับความเป็นทิพย์ของเทพชั้นมินามรดี โดยการเปรียบเทียบราชสมบัติของมนุษย์กับความยิ่งใหญ่ในจักรวาล วิลาขาเสนอมุมมองว่าตลอดอายุของเทพนั้นเป็นนิรันดร์เมื่อเปรียบเทียบกั

ประโยค ๕ - มั่งคั่งถ้ามีเปล่า เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๔๕ พิ้งเข้าถึงความเป็นผู้ร่วมกันของเทพชั้นปรินิมมิตวาสวัสดิ์ เบื้องหน้า แต่ตายไปเพราะแตก เป็นฐานะที่สามารถจะมีได้แล วิสาขา ก็เรา หมายความว่าความข้าสงเป

เนื้อหานี้พูดถึงความเป็นผู้ร่วมกันของเทพชั้นปรินิมมิตวาสวัสดิ์และการเปรียบเทียบราชสมบัติของมนุษย์กับความสุขที่ทิพย์ อรรถกถาอุโบสถสูตรได้อธิบายเกี่ยวกับมาตรฐานและความดีต่างๆ ที่เกิดจากการปฏิบัติธรรม กา

ประโยค ๕ มูลคดีตกำเนิดขึ้นเล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๓๑ [เรื่องพระเจ้าจุฬาย] ๑๓๕ ในอดีตกาล ในเมืองพาราณสี ได้มีเศรษฐีชื่อสุจิริวร มีสมบัติมีประมาณ ๘๐ โกฎิ ยินดีอื้ออึงในบุญญานุภาพเป็นต้น บุตรภรรยาคดี บริวารช

ในอดีต ในเมืองพาราณสี มีเศรษฐีชื่อสุจิริวรมีสินทรัพย์มากมาย บุตรเขยของเขาได้ทำสัญญาเพื่อทำงานในบ้านของเศรษฐี พร้อมรักษาศีลจนได้รับการยอมรับและทำงานอย่างขยันขันแข็ง ทุกคนในบ้านร่วมกันรักษาอุโบสถในวันสำ

ประโยค - มังคลดาถายปินเปล่า เล่ม ๓ - หน้าที่ 150 ในเวลาพระอาทิตย์อัสดงคม เมื่อเขาน้อมภัตรมาให้ จึงถามว่า "ใน วันอื่นในเวลานี้มีเสียงเงียบตระโนะ, วันนั้นพวกเขาไปที่ไหนกัน?" นางทาสี. พ่อ ทุกคนเขารักษาโอ

ในเนื้อหานี้มีการพูดถึงการที่เขามองเห็นความเงียบในเวลาเย็นเมื่อพระอาทิตย์ใกล้จะอัสดง และการถามถึงที่อยู่ของผู้รักษาศีลในวันอื่น ๆ หลังจากนั้นเขาได้ไปหาผู้มีฐานะเศรษฐีเพื่อสอบถามเกี่ยวกับอุโบสถกรรมซึ่ง

ประโยค ๕ - มังคลิกถามิเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 152 [เรื่องพระเจ้าสินะ] [๑๓๗] ในอดีตกาล พระโพธิสัตว์เป็นพระราชาทรงพระนามว่าทาสินะ ในเมืองกีลิกา รับสั่งให้สร้างโรงทานไว้ ๖ แห่ง ทรงให้มหาทานเป็นไปด้วยก

ในอดีต พระโพธิสัตว์เป็นพระราชาทรงพระนามว่าทาสินะในเมืองกีลิกา ทรงสร้างโรงทาน ๖ แห่ง และทำมหาทานทุกวัน ทำให้ประชาชนในแคว้นได้เกิดในเทพรุ้ง เมื่อเวลาผ่านไป ความดีที่ทำได้หมดลง ทำให้ท้าวสักกะทรงบัญชานำพร

ประโยค- มังคลดิถีนี้มีแปล เล่ม ๑ หน้า ๑๕๓ ผู้มีอายุ ๑๕๐ ปี แกล้ ทีพระโพธิสัตว์ให้ความมีประมาณเท่ากันลงไป เพราะผลบุญของตน ฝ่ายพระเจ้ามะเสด็จมาขวายบังคมพระองค์ ทูลอัญเชิญด้วยพระราชมติแล้วว่า "พ่อ เราไม่

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำบุญและอุโบสถในพระพุทธศาสนา โดยมีพระโพธิสัตว์เป็นเครื่องเปลี่ยนแปลงชีวิตที่มีมานะ การทำบุญที่ถูกต้องสามารถนำไปสู่ผลของความดีและการบรรลุธรรมในต่างชาติชาติได้ พระเจ้า

ประโยค ๕- มังคลัตถทีปิเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ۱۵๔ ในวันที่หนึ่ง เขาคิดว่า "มนะของเรานี้เจริญขึ้นอยู่ จักนำเข้าไปสู่นรก บัดนี้เรายังไม่มา นี้ไม่ใช่ จักไปเพื่อประโยชน์แก่ผล" จึงสมทานอุบิสดเพื่อบ่มมนะ

ในวันหนึ่ง มีผู้คิดว่ามนะของตนก้าวหน้าจะนำไปสู่นรก จึงได้ทำการสมทานอุบาสกเพื่อบ่มมนะไม่ให้เกิดบาป และมีการพูดถึงอำนาจราคะที่เผาผลาญจิตใจ เพื่อไปหากินเป็นการนำเสนอประเด็นในการกระทำกรรมดี การแสดงธรรมแก่

ประโยค ๑ มังกรคติที่นี้เป็นปลิ เล่ม ๑ หน้า ๑๕๕ พระปิ่นเจกฤษฎี ผู้มีอายุ เราเที่ยวไปแล้วจึงออกมา เขาคิดว่า "พระผู้เป็นเจ้าไม่ตอบคำที่เราถาม พูดคำอันเสียท่านคงยังไม่ดีอะไร" จึงตรวจดูภายในเห็นปล่า เป็นผ

เนื้อหาเล่าถึงพระปิ่นเจกฤษฎีซึ่งเป็นผู้มีอายุที่ไม่แน่ใจในคำตอบจากพระผู้เป็นเจ้า เขาตรวจสอบพบว่ามาตรได้สำเร็จแล้วและส่งคนไปนำมาตรมาให้ โดยมีการให้ส่วนบุญแก่พระผู้เป็นเจ้า พร้อมทั้งขอให้ความปรารถนาสำเร

ประโยค ๑. มั่งคลาดี้นี้เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๑๕๙ ได้ เพราะฉะนั้น จึงไปยังโครนานคร รับอาภิจฉาณายช่างชุนใน ทั้งนั้น(ไว้เป็นภาระ) แล้วสำเร็จภายในที่ใกล้เรือนของเศรษฐี ชื่อ อ๋านะ เลี้ยงชีวิตด้วยการงานข

เนื้อหาเกี่ยวกับนายช่างชุนที่ไปยังนครโครนานและการทำบุญที่เขาทำเพื่อช่วยเหลือคนที่มีความต้องการ นอกจากนี้ยังมีการเล่าเกี่ยวกับเศรษฐีอ๋านะและความสามารถในการทำให้เกิดบุญกุศล ซึ่งส่งผลให้เขาเป็นกุมามเทวดา

ประโยค 5-6 การประทับเสาหลั่น ในชั้นแรกให้ชนทุกคนอ้อมหน้าด้วยน้ำค้อม. ต่อมานั้นคนใด ๆ ต้องการ สิ่งใด ๆ ก็ให้สิ่งนั้น ๆ แก่กันนั่น ๆ พระอัจฉะกรทองพระนตร เห็นเทพานั้น เมื่อจะคราสถาคตนนี้เรื่ององค์กรเปร็ด

ประโยค ๙ - มังคลัตถก์นี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ หน้า ที่ 161 ข้าพระองค์เป็นนายช่างชุนในเมืองนคร สำเร็จการอสัตยัคในที่ใกล้ เรือนของมหาเศรษฐีซึ่งว่า สะหะ และวัตถุที่ควรให้อนึ่งก็ไม่มีแก่ ข้าพระองค์ พวกยา

เนื้อหาพูดถึงบทในมังคลัตถก์ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการให้และการช่วยเหลือ โดยกล่าวว่าแม้จะไม่เห็นสิ่งที่ต้องการ แต่การกระทำดีจะนำมาซึ่งผลบุญ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงความสำคัญของการชี้ทางไปยังโรงทาน และบทความจาก

ประโยค ๕ มังคลัดที่นี้เป็นเปล่า เล่ม ๓ หน้า ที่ 162 คือ คำการประพฤติอันประเสริฐ กล่าวคือกรรมคือความเป็นผู้วน ขวยทางกายตามที่กล่าวแล้ว ของข้าพระองค์ดังนี้ คือความเป็นผู้น่ายอยั้น คำว่าพรหมจรรย์ในกาถนี้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการประพฤติอันประเสริฐที่กล่าวถึงกรรมและความเป็นผู้วน โดยเฉพาะคำว่าพรหมจรรย์ ซึ่งมีความสำคัญในมงคล ข้อมูลเกี่ยวกับอุบาสกที่พยายามทำให้ชีวิตดีขึ้นด้วยการทำกิจกรรมต่างๆ เช่น การปลูกสวน

ประโยค ๕ มังคลัตถีบานีนเป้นเล่ม ๓ - หน้าที่ 164 ด้วยฉันมีทักษะเป็นต้น กล่าวว่าสมุนโด คือ แม้ทั้ง ๔ ด้าน กล่าวว่ารูจิตตรตุตถ คือ ปลูกด้วยแผ่นทองด้านนั้น ๆ ด้วย สองถามว่า ปีสี่ ขาทิส พระมหาโมคลลานะกล่า

บทความนี้สำรวจความหมายและความสำคัญของบุญและสุขาในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการวิเคราะห์จากคำสอนของพระมหาโมคลลานะที่กล่าวถึงการใช้ทรัพย์และอุปกรณ์ที่จำเป็นในชีวิตประจำวัน พร้อมเน้นความสำคัญของการกระทำต่าง ๆ